گلستانه

ضعیفی كه با قوی دلاوری كند

بازخوانی و شرح حكایت های گلستان سعدی- به نانهاده دست نرسد

جان درحمایت یك دم است

خردمندی كه درزمره اجلاف سخن بندد

تلمیذ بی ارادت عاشق بی زر است

دشمنی ضعیف كه در طاعت آید

كارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید

هر چه زود بر آید، دیر نپاید

دو چیز محال عقل است: خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.

درآداب صحبت- جوهر اگر در خلاب افتد همچنان نفیس است

چو بینی كه در سپاه ِدشمن تفرقه افتاده است، تو جمع باش

هر كه در زندگانی نانش نخورند، چون بمیرد نامش نبرند.

یكی از صاحبدلان زورآزمایی را دید به هم بر آمده

درویشی را دیدم سر بر آستان كعبه همی‌ مالید

درویشی را دیدم سر بر آستان كعبه همی‌ مالید

پارسایی را دیدم بر كنار دریا كه زخم پلنگ داشت

شبی در بیابان مكه از بی خوابی پای رفتنم نماند

حسود از نعمت حق بخیل است و بندهٔ بی گناه را دشمن می‌دارد

نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست

نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست